تقدیم به تمام کسانی که دوستشان دارم

قدر دانی از الهام

در اینجا باید از زحمات الهام عزیزم تشکر کنم چون این وبلاگو بخاطر هستی و تقدیم به او کردم

لوگوی ما

" <a href="http://www.HASTI84ELHAM.blogfa.com" target=_blank> <img width=0 onload=" this.width=88; this.style.borderWidth=1" src=" http://haste.persiangig.com/101%20copy.jpg" style="border:0 Sienna solid" align=absmiddle alt="هستی رحمانی" vspace=5>

دو سال پیش در پنین روزی انتظار ما به سر رسید و مسافر کوچولو از راه رسید . مسافری که با قدم گذاشتن به این کره خاکی معلوم نبود که چه سرنوشتی در اتظارش رقم می خورد .

عجب !!! عجب !!!! می دونی وقتی که کسی به دنیا میاد چند نفر براش اسم انتخاب میکندد عمه ها خاله ها دایی ها عموها پدر بزرگ و مادر بزرگ و .... هر کی چند تا اسم رو پیشنهاد میده برای هر اسم های دیگران هم بهانه میارن .

نمی دونم شاید فقط تو شهر ما اینجوری باشه و جاهای دیگه زیاد برای انتخاب اسم سخت گیری نشه .

روز 27 اسفند مصادفه با تولد دخترمه ( هستی )

تولد ... تولد ... تولدت مبارک

اومدم تا براش جشنی بر پا کنیم تا بدونه کسانی هستن که دوستش دارن و کمبود محبت مادری رو کمتر حس کنه هر چند که 20 ماه از درگذشت مادرش میگذره و ما رو بعد خودش اسیر غم و تنهایی کرد و این دومین تولد هستیه که مادرش حضور نداره . براش شادی روح مادرش از خداوند طلب بخشش و مغفرت را داریم .

شاید در حق دخترم کوتاهی کنم چون کمتر پیشش هستم البته این ساعت کاری منه که از شش صبح برم و تا ساعت 8 شب و هشت که میام خونه می بینم که همو رو عاصی کرده و خدوش هم تازه رمقی برای اذیت کردن من داره .

خیلی باریگوش و چموشه یه لحظه چشم ازش بردای یا رو پشت بام میره یا خونه یکی از همسایه ها یا داره یه جسم سنگین رو بلند میکنه . تا حالا ندیدم که 5 دقیقه ، فقط 5 دقیقه یه جا بند بشه و اروم بگیره نمی دونم این همه انرزی رو از کجا میاره .

یه خبر دیگه و اینکه هستی داره یکی از حامیانش رو از دست میده . منظورم خواهرمه که از 4 ماهگیی اونو بزرگ کرده اخه قراره بره سر خونه و زندگیش و همین جا براشون ارزوی خوشبختی و سعادت را دارم . بزرگ شدن هستی تا بحال را مدیون خواهرم و مادرم هستم که در حق هستی مادری کردن . جدا دستشون درد نکنه

+ یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 5:28 هستی رحمانی |

به نام ايزد منان

شكر خدا فرصتي نصيب شد تا افتخاراينكه دوباره بيام و بنويسم رو پيدا كردم

خيلي وقته نميام نت و نمي نويسم اونم به دليل مشكلات كاريه كه دارم

دلم براي همه تنگ شده ، خيلي تنگ

حتما ميپرسيد عجب كاري‌؟ اين ديگه چه جور كاريه ؟؟

چشم ميگم من توي يه پروژه انتقال اب ( ايجاد يه تونل با قطر 9 متر و طول 56 كيلومتر هستيم تا بشه اب رو از نقاط دور به اين طرف بكشانيم

من خودم توي قسمت لوكوشاپ يا همون كارگاه لوكوموتيو كار ميكنم از خونمون تا محل كار دقيقا يك ساعت رفت و يك ساعت براي برگشت وقت تلف ميشه و 12 ساعت كاري هم بايد در كارگاه حضور داشته باشيم به عبارتي ساعت 6 صبح بايد با سرويس حركت كنيم و قاعدتا 5 بيدار ميشم و ساعت 7 از اونجا به خونه ميام كه ساعت 8 جنازمون خونس و توي اين مدت 3 ماهي كه اونجا مشغولم تنها 7 روز مرخصي اومدم براي اينكه برنامه كاري اونجا به صورت اكيبييه يعني 23 روز مدام كار و در عوض 7 روز استراحت و ديگه تعطيلي در كار نيست و دو ماه اول بعلت بدشانسي اينجانب دير قرارداد بسته شد و مرخصي بهمون تعلق نگرفت .

جالب اينه كه 7 روز مرخصيم رو هم صرف تعميرات خونه كرديم كه خودش مزيد بر خستگي بيشتر شد

اينه داستان نيامدن من به اينترنت

تنها اومدن من روزي به 10 الي 20 دقيقه محدود ميشه كه اونم اصلا نمي دونم چطوري ميگذره

اميدوارم كه به بزرگي خودتون پوزش منو در دير اپ كردن بپذيريد و قلم عفو بر جرمم بكشيد

*****************************************

مدتيه كه نيومدم نت و معلوم نيست دوباره كي بيام نت البته سعي ميكنم زود بيام

فقط اينو بگم كه هستي بزرگ شده اما مشكل نگران كننده در مورد تغذيشه كه زياد ميلي به غذا نداره

خيلي زود چيزها رو به خاطرش ميسپاره - تو خونه منو به اسم كوچيكم صدا ميزنن( بيژن) اونم مونده كه چي صدام كنه ؟؟ بابا ؟؟؟ اقايي ؟؟بيزن!!!!!!!!!

عجب وضعي شده كه دختر پدرشو به اسم كوچيك صدا كنه !!!

در ضمن خيلي مهربونه با توجه به اينكه سنش كمه

(21 ماهشه) اما خيلي محبت در وجودشه پتوي باباشو ميشناسه كسي حق نداره استفاده كنه و شبها اونو روي من مياندازه و با دستاي كوچيكش روي شانه هايم ميزنه و به قول خودش لالايي ميگه برام و بعد اينكه منو ماچ كرد ميره پيش مادرم ميخوابه

شرمنده كه اصلا فرصت نداشتم كه عكسي از هستي بذارم ايشاله سري بعد

**********************************************

در ضمن خيلي شوكه شدم و متاثر از اينكه بهار ديگه نمي نويسه

+ جمعه شانزدهم آذر 1386 5:12 هستی رحمانی |

چه كسي باورش ميشه امروز دقيقا يكسال از رفتنت از ميان ما ميگذره ؟

يك ساله كه تو رفتي و با رفتنت ما را در غم نشاندي – مي دوني توي اين يكسال من و دخترت چي كشيديم ؟

مطمئنم كه مي دوني . از اونجايي مطمئنم كه وقتي هستي مريض بود به خواب يكي از دوستان وبلاگيمون اومدي . ميگفت تو را بخواب ديده كه نگران حال هستي بودي و دلت برايمان تنگ شده در صورتي كه اصلا تو را نديده

مطمينم كه از اوضاع ما خبر داري به لطف خدا و چشم خير توست كه هستي به اينجا رسيده . يادته وقتي رفتي هستي كوچولو چهار ماه و پانزده روز بيشتر نداشت اين اخرين عكسيه كه اون موقع از هستي گرفتم مي بيني چقدر ناز و تپل بود . عكسي كه تو بغل تو گرفته شده

هستي 4 ماهه

هستي 4 ماهه 2

حالا يكسال از بي مادري هستي ميگذره الان براي خودش خانومي شده و اين عكسو تازه ازش گرفتم تا ببيني چقدر تغيير كرده

هستي 14 ماهه

نمي خوام از رنج و عذابي كه توي اين مدت كشيديم بگم .

نمي خوام بگم وقتي هستي مريض شد از خدا و دوستان مي خواستم كه كمك كنه و دعا كنن كه به قولي كه بتو داده بودم عمل كرده باشم بهت قول داده بودم كه مواظبش باشم

نمي دانم اگه الان بودي و مي ديدي كه يكي از استخوانهاي قفسه سينه ام شكسته و نفس كشيدن برام سخت شده و بزحمت ميشينم و بلند ميشم چكارها كه نمي كردي تويي كه با تب كردن من تا صبح بر بالينم بودي و نخوابيدي و شام هم نخوردي

بگذار تا بگيريم چون ابر در بهاران كز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران

بهار خانوم هم كه با گريه كردن مرد مخالفه

بهتره ديگه چيزي نگم و گرنه گريه امونم نميده

بازم ميگم كه هميشه در ياد و خاطر ما خواهي بود و از بابت هستي هم نگران نباش ميبيني چقدر دوست پيدا كرده ؟؟؟

+ پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 1:47 هستی رحمانی |

خبر خوش از هستی

سلام

از لطف همتون ممنون

شكر خدا هستي حالش خوب شد و دوباره سلامتيش رو بدست آورد

جدا خيلي سخته كه تنها يادگار كسي كه دوستش داري جلوي چشمت زجر بكشه

بدترين روزها رو داشتم و خودمو مقصر ناراحتي دخترم مي دونستم

ولي ما نبايد در هيچ حالي از ياد و مدد خدا غافل بشيم

دقيقا موقعي كه هستي مريض بود يكي از دوستان ( كه از طريق وبلاگ ما رو مي شناسه ) برامون پيام گذاشته كه مامان هستي رو در خواب ديده كه نگران حالش بوده

جدا كه چه ارتباط عجيب و غريبي

خدايا عظمتت رو شكر

هستي در ناراحتي

========================================================

درپارك

================================================

از همتون تشكر ميكنم كه نگران سلامتي هستي بوديد

+ جمعه بیست و دوم تیر 1386 6:49 هستی رحمانی |

فقط همین

سلام

هستی مریضه

بد جوری هم مریضه

احتیاج به داعا های شما دارم

منم جونی در بدن ندارم فقط همینو میتونم بگم

خدایا نذار پیش مامان هستی شرمنده بشم و به قولی که بهش دادم ( نگهداری و سلامتی هستی ) عمل نکنم

+ جمعه پانزدهم تیر 1386 0:57 هستی رحمانی |

بازم یادش کردیم

سکوتم را به باران هدیه کردم

تمام زندگی را گریه کردم

نبودی درفراق شانه هایت

به هر خاکی رسیدم تکیه کردم

جهت شادی روح مامان هستی یه صلوات بفرست

+ جمعه هشتم تیر 1386 5:47 هستی رحمانی |

هستي در حرم احمد ابن اسحاق

عصر هم بردمش امامزاده احمد ابن اسحاق براي زيارت

چون ۵ شنبه بود و مزار هم شلوغ بود همه جمع شده بودن

هستي هم سر همه قبر ها نشست براي همه فاتحه خوند ( البته به سبك خودش ( پچ پچ پچ پچ ) از بس خجالتي كشيديم من و كامران دوستم كه نگو همه داشتن ما رو نگاه ميكردن

دختر ها صداش ميزدن خانوم بيا اين قبر رو هم فاتحه بده

بعدش هم رفتيم تو حرم و زيارت كرديم كه بزحمت تونستم چند تا عكس ازش بگيرم

از بس كه تكون ميخوره و يه جا بند نميشه

تو اين عكس داره عروسكشو بوس ميكنه كه زحمت نگهداشتن عروسكش گردن كامران افتاده بود

هستي

اين

هستي

اين هم عكسي كه ميگفتم در حال فاتحه براي اموات هستي

داره زيارت ميكنه

هستي

اينجا هم داره بين كساني كه اومدن براي زيارت ضريح امامزاده رو بوس ميكنه

هستي

+ جمعه هجدهم خرداد 1386 3:24 هستی رحمانی |

سلام امروز یعنی ۵ شنبه خانواده ما طبق عرف رفتند سر خاک مامان هستی

و اونو با خودشون اوردن

چشمتون روز بد نبینه به محض ورودش به خونه من و خواهرم فورا هر چی اسباب دم دست داشتیم جمع کردیم

حتی تلفن رو باید وسایل را جایی بذاریم که دستش بهش نرسه

خودتون ببینید چکار میکنه

بهتون قول داده بودم كه عكسشو بذارم

گفته بودم كه هميشه شيشه شير ( به قول خودش مم) همراشه

هستي

+ جمعه هجدهم خرداد 1386 2:42 هستی رحمانی |

سلام

بعد جریان تصادف خودم کلی نگران هستی بودم بخاطر خواب دوستمون که ما رو تو خواب دیده بود

دیشب مامانم بهشون زنگ زد و سراغشو گرفت . گفتند حالش خوبه

و تا اخر ماه یعنی ۱۵ روز دیگه نگهش می داره

می دونی ۱۵ روز انتظار کشیدن یعنی چی ؟؟؟؟؟؟؟

امیدوارم که هر کجا هست سالم و خوب باشه . این از همه چیز مهمتره

+ چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 7:28 هستی رحمانی |

خواب دیدن و اتفاق

سلام

یکی از دوستان همیشه میگه چرا غمگین و ناراحت ؟

همیشه میگه مرد گریه نمیکنه ¤ اما مگه میشه ؟

امروز صبح داشتم با یکی از دوستانم حرف میزدم

میگفت دیشب خوابتونو دیدم

میگفت خواب دیدم که تو و هستی به من چیزی می دادین اما جزییات خوابو یادم نیست

اولش من دلوابس هستی شدم که خونه بابا بزرگشه گفتم شاید ازش بیخبرم براشاتفاقی افتاده باشه

و دوستمون هم گفت که یه زنگ بزنم

قرار بود برم برای مراسم ختم عموی دوستم در یکی از روستاها من و دوستم سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم ما در جلو نشسته بودیم

و دو بچه و یه زن و مرد در عقب ماشین

سر یه سراهی ماشین ما با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در حال حرکت بود و راننده هم سرعتشو کم نکرد در همین حین یه بیکان وانت از سمت راست قصد رفتن در جهت مخالف ما رو داشت و یهو بیچوند جلوی ماشین ما

چشمتون روز بد نبینه راننده ما هول شده اول به سمت بیکان وانت رفت اما تونست بهش برخورد نکنه و بیچوند سمت راست ا یه دره برگشت و جلومون یه بل دیگه بود با همون سرعت به بل زدیم و تا ۱۵ متری در حال ملعق زدن

توی یه زمین کشاورزی به زمین برخورد کردیم بعد یه بشت و برگشت ماشین روی چهار چرخ نزدیک ۶۰ متر هم لیز خوردیم

منم که جلو نشسته بودم داشتم می دیدم چه بلایی سرم میاد

بر عکس کسانی که میکن هیچی ندیدم

من دیدم با چشم خودم مرگ رو دیدیم

الان که دارم می نویسم دست وبام میلرزه و نمی دونم چی بنویسم و چطور اون صحنه رو توصیف کنم

اما به قول دوستم هرچی تابلو کنار جاده بود را در هم شکست و هزار نفر کمک کردن تا تونستیم ماشین رو بالا بکشیم

ولی

ولی بهر حال بخیر گذشت

بهتره من هم برم صدقه بدم و شکر خدا را بجا بیارم

بس فعلا

+ سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 13:37 هستی رحمانی |